Dlaczego nazywamy się „Wojownicy Maryi”, a nie „Wojownicy Jezusa”?

To jedno z najważniejszych pytań, jakie słyszymy. Wbrew pozorom nazwa nie stawia Maryi „zamiast” Jezusa — Jezus Chrystus jest jedynym Zbawicielem i Pośrednikiem (1 Tm 2,5), a Maryja nikogo nie zbawia. Maryja prowadzi do Tego, który zbawia. Oto konkretne powody, dla których obieramy Jej imię:

  1. Idziemy drogą, którą wybrał sam Bóg — „do Jezusa przez Maryję”.
    • Bóg, choć nikogo nie potrzebował, zechciał przyjść na świat przez Maryję.
    • Św. Ludwik de Montfort (autor „Traktatu o prawdziwym nabożeństwie”, na którym opieramy nasze 33-dniowe rekolekcje): skoro Chrystus pierwszy raz przyszedł przez Maryję, to i powtórnie chce przez Nią królować.
    • Akt, który składamy, to zawierzenie się Jezusowi przez Niepokalane Serce Maryi — Ona jest drogą, nie celem.
  2. Maryja nigdy nie zasłania Syna — zawsze na Niego wskazuje.
    • Katechizm nazywa Ją Tą, która prowadzi do Chrystusa (Hodegetria), nie przysłaniając Go.
    • Jej jedyne polecenie w Ewangelii: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie” (J 2,5).
  3. „Wojownik” oznacza walkę duchową, nie militarną ani polityczną.
    • Walczymy o zbawienie, świętość, małżeństwo, rodzinę i wierność Kościołowi — z grzechem, własnymi słabościami i złym duchem.
    • Pismo od początku wskazuje, kto kruszy głowę węża: „Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę” (Rdz 3,15).
    • Maryja jako Nowa Ewa i „Judyt wojująca” — szatan lęka się Tej o najczystszym sercu. Pod Jej sztandarem stajemy po stronie zwycięskiej.
  4. Tę drogę przeszli najwięksi święci i pasterze.
    • Św. Maksymilian Kolbe — założyciel Rycerstwa Niepokalanej.
    • Św. Jan Paweł II — zawołanie Totus Tuus („cały Twój, Maryjo”).
    • Prymas Wyszyński — „Wszystko postawiłem na Maryję”; kard. Hlond — zapowiedź, że zwycięstwo przyjdzie przez Maryję.
    • Św. Jan Bosko (nasz salezjański patronat) — czcił Maryję jako Wspomożycielkę Wiernych i Jej przypisywał swoje dzieła.
  5. Historia pokazała Jej moc w decydujących momentach.
    • Lepanto 1571 — po zwycięstwie wymodlonym różańcem św. Pius V ustanowił święto Matki Bożej Różańcowej (Zwycięskiej).
    • Wiedeń 1683 — papież Innocenty XI prosi Jana III Sobieskiego o odsiecz; król przypisuje wiktorię Maryi.
    • Śluby lwowskie 1656 — Jan Kazimierz ogłasza Maryję Królową Polski.
    • „Cud nad Wisłą” 1920 — dokonał się 15 sierpnia, w uroczystość Wniebowzięcia NMP.
    • Tam, gdzie zawodziły siły ludzkie, Ona prowadziła do zwycięstwa — dlatego obieramy Ją na Hetmankę.

Podsumowując: nazywamy się Wojownikami Maryi, ponieważ to Ona jest naszą Matką, Przewodniczką i Wodzem w walce o świętość — ale walczymy zawsze dla Jezusa i z Jezusem, bo to do Niego Maryja nas prowadzi. Nie wybieramy między Matką a Synem. Wybieramy najpewniejszą drogę do Syna, którą jest Matka. Per Mariam ad Iesum — przez Maryję do Jezusa.